Dużo mówi się w mediach o potrzebie tolerancji dla różnych ludzkich zachowań. Ale co to dla Was tak naprawdę znaczy - tolerować?

tolerować to umieć akceptować istnienie czegoś lub kogoś co w moim mniemaniu uchodzi za dziwne, odmienne, inne. nie trzeba tego przyjmować za słuszne, popierać.

Mam własnie podobne zdanie. Uważam, że czasem opinia publiczna idzie w tolerancji za daleko. Moge tolerowac poglądy ateisty, ale nie muszę ignorowac faktu, że obraża moje wyznanie. Mogę tolerować ludzi z innych krajów, ale nie  muszę np. uczyć sie ich jezyka itp, itd.

do powyższych definicji dodałabym jeszcze, że tolerować = nie obrażać i nie wyszydzać. I co najważniejsze nie uznawać za gorsze. Sama nie przepadam za tym słowem. Podkreśla, że coś jest inne, nietypowe itd. Często posługuje się tym słowem w odniesieniu do rzeczy lub problemów, które de fakto nietypowe nie są. Podam taki przykład: mówi się np. o tolerancji dla osób o innym kolorze skóry. Moim zdaniem słowo tolerancja nie powinno już tutaj być wskazane. Inny kolor skóry jest czymś naturalnym - powinnismy to rozumieć, a nie określać mianem tolerancji.

No cóż trzeba by tu w takim razie podrążyć głębiej. Jeśli zgadzamy się z tym, że tolerancja odnosi się do rzeczy, ludzi czy spraw "innych", "odmiennych" itp. to należałoby sobie ustalić kryteria inności i odmienności. Dla mnie inne, odmienne jest coś co różni się pod jakimkolwiek względem czymś, od podobnych sobie ale stanowiących znaczną większość. Czyli odnosząc się do wspomnianego koloru skóry - jeśli z całej populacji ludzi żyjących w Polsce 99% to są ludzie o białym kolorze skóry to cała reszta jest inna, odmienna i w tej kwestii, w moim przekonaniu, podlegają pojęciu tolerancji.

troche to dla mnie zawiłe co pisze Zielak, za to podoba mi sie co pisze Adelajna, ze tolerancja to nie znaczy zgadzanie sie na zbyt wiele.

Tolerancja oznacza  poszanowanie zachowań, poglądów innych ludzi.  Jednak nie jest tożsama z akceptacją tych zachowań i  poglądów .Chodzi   o to, aby być otwartym na odmienność, nie zamykając sie na dyskusję i wspólny dialog.

a w jakich kwestiach uważacie siebie za tolerancyjnych, a w jakich zdajecie sobie sprawy, że tej telerancji macie za mało?

Myślę, że generalnie jestem człowiekiem tolerancyjnym. Mogę podyskutować chyba w kazdym temacie z kazdym, niezależnie od jego poglądów. Ważne tylko, bo dyskutować rzeczowo a nie emocjonalnie. Natomiast nie toleruję głupoty i bezmyślnego zachowania, braku kultury oraz łamania obowiązujacych zasad.

Ja czasem nie ma tolerancji dla drobnych wad moich bliskich - np bałagaiarstwa. Co gorsza, tolerqancja dla samej siebie przychodzi mi łatwiej.

No tok, gdyby te moje ogólne odniesienia sprecyzować to pewnie i takie rzeczy jak bałaganiarstwo by się znalazły. Trudno mi tolerować coś, co wydaje mi się nielogiczne. Bałaganiarstwo w pewnym sensie wpisuje się w to - np. niesprzątanie przez cały dzien, bo i tak się pobrudzi.

Każdy ma też swoją definicje bałaganu:D

Choć generalnie lubię spracyzowac definicje jakimi posługuję się w dyskusji to proponuję aby nie popadać w skrajność wobec rzeczy oczywistych. A do takich jak dla mnie należy pojęcie bałaganiarstwa, które jednoznacznie kojarzy się negatywnie.

Wszyscy rozumiemy co to jest bałagan. Ale np. mój mąż - zasadniczo bałaganiaż, nie znosi, kiedy ja zaostawim ubrania rozwieszone czy zlozone na krześle - bo to dla niego bałagan. Jednych mierzi kurz, innych brudne szyby, jeszcze innych rzeczy ułozone nie na miejscu.

co do ubrań to ja zostawiam swoje na pralce wieczorem i czesto zapominam ich sprzątać, mi to nie przeszkadza, gorzej jesli wszedzie po domu leży brud na podlodze, to mi przeszkadza duzo bardziej

trudne pytanie jak dla mnie, nie jestem tolerancyjna przy braku odpowiedzialności ,  za to w czym jestem tolerancyjna to nie umiem odpowiedzieć, musze sie zapytc komus bliskiemu co mysli

ja nie toleruje głupoty, snobizmu, fanatyzmu i pyskujących bab w kolejce do lekarza. Tolerancji mi raczej nie brakuje, ale pewne zachowania są nie do zaakceptowania.

A jak waszym zdaniem należy reagować w sytuacji gdy nie jesteśmy w stanie czegoś zaakceptować (powiedzmy -tolerować)?

najpierw chyba trzeba się zastanowić, czy jest to coś ogólnie nieakceptowalnego, czy po prostu nam to zupełnie nie pasuje. jeśli to tylko my mamy problem z zaakceptowaniem danej rzeczy czy zachowania, to chyba najłatwiej starać się po prostu unikać miejsc, gdzie z czymś takim możemy mieć styczność. A jak jest coś ogólnie nieakceptowanego to może trzeba się zebrać w siłę i spróbować zareagować - np. przez zwrócenie uwagi. Tylko, że to może nie być łatwe - bo jak np. widzisz, że grupa wyrostków demoluje przystanek, to ze strachu o własne bezpieczeństwo lepiej się nie odzywać i jak już to zadzwonić po straż. Ja np. nie toleruję ludzi biorących narkotyki dlatego staram się ich unikać.

jesli coś nie jest naszą sprawą a nie szkodzi drobru innych ludzi to nie ma sie na to wpływu i nawet nie warto nad tym mocno ubolewac, każdy ma wybór i prawo do własnego zdania