macie jakieś pomysły , jak oni myślą i jak  sie z nimi dogadać?

z doświadczenia powiem, że jeśli chodzi o dogadanie się, to nie ma co liczyć na domysły. Jeśli chcemy, żeby poszedł wyrzucić śmieci to trzeba powiedzieć: "Idź wyrzuć śmieci", a nie "kochanie, kosz się przepełnia". Oczywiście nie znaczy, to że nie zrozumie aluzji. Doskonale zrozumie, tylko nie zmusi go ona do działania.

Mężczyżni potrzebują jasnych komunikatów. Potrzebują ponadto uznania i szacunku. Chcą być wspierani  i doceniani. Szczególnie lubią kiedy sie ich starania  dostrzega . Kiedy wykonują daną rzecz to jej sie poświęcają do końca. Warto o tym pamiętać drogie Panie.

Panowie lubią, kiedy sie docenia ich starania, nawet drobne, ale często niedoceniają kobiet. Jak z tym walczyć?

Mówić wprost co sie czuje. Nie chować urazy, ale na bieżaco rozwiązzywać problemy i niejasności.

mężczyżni nie są zbyt wylewni i czasem nie wiadomo co sobie myślą, a są jacyś nie w sosie,  denerwuje mnie to.

Podstawowa zasada to ta, która już wczesniej była opisana - jeśli się od nas czegoś chce to trzeba to powiedzieć wprost! Kiedy słyszę "ale to pudełko jest wysoko" a w domyśle jest "zdejmij mi to pudło" to uznaję, że nie było pytania.Faceci, a na pewno ja, myslimy zadaniowo tzn. jeśli mamy przed sobą zadanie do wykonania to je wykonujemy, jeśli nie to nie. Tak więc mówienie do nas na zasadach domysłu to porażka i drażnienie nas. Tu się kłania pytanie czemu kobiety tak funkcjonują, że jak czegoś od nas chcą to nie powiedzą wprost?

ooooo :) ale fajny wątek się nam rozwinął.

Zgadzam się, że do faceów trzeba mówić wprost. I wiem o tym, ale mnie to wkurza. Czemu sam z własnej i incjatywy czegoś nie zrobi, tylko czeka aż mu się powie? przecież to, jak napisał Zielak, że jest zadaniowcem nie znaczy, że oczu nie ma i nie widzi, że coś zrobić trzeba.

Pani ekspert napisała, że potrzebują uznania i szacunku. Ja bym dodała, że nie tylko potrzebują, ale wręcz żądają. jak mój chłopak ugotuje obiad to z 5 razy muszę muszę mu powtarzać, że było pyszne, że jest świetnym kucharzem, że sama bym w życiu tak dobrze nie zrobila itd. jak tego nie powiem, to chodzi markotny i się zniechęca. A skrytykować, jak coś zepsuje - broń Boże. jedna krytyka, a on już do końca zycia do garów nie stanie.

I zgadzam się z tym, że nie doceniają kobiet. Nawet wczoraj gadałam o tym z moją psiapsiułą. Żaliła się, że tyle serca we wszystko wkłada, że wrecz swojemu facetowi usługuje. że leci z pracy bez zatrzymania, żeby tylko on dostał ciepły obiadek itd, a on przez 4 lata jej nawet za to nie podziękował, ani nie pochwalił. Panowie- pora się przebudzić! też lubimy być doceniane!!!!!

a czemu kobiety, jak pyta Zielak nie mówią wprost? bo chcą byście byli troszkę bardziej kreatywni. Kochamy być zaskakiwane. Nie chcemy o wszystko się prosić, bo wyjdziemy na zrzędy :P

a i jeszcze jedno dopiszę do tego doceniania facetów. Mam kumpelę, której facet jest naprawdę do rany przyłóż.

Jak wraca pierwszy z pracy to i ugotuje i posprzata itd.

No i kiedyś ona wraca z pracy wieczorem, wchodzi do pokoju i on się pyta, czy nie zauwazyła zmiany. Ona na to, ze jakoś tak rzeczywiście czyściutko itd. On na to: no bo podłogi wyszorowałem. Ona: a czym? a on jej pokazuje jej ulubiony ręcznik i mówi, że tym, bo znalazł w szafce.

I co wtedy docenić, że posprzątał, czy zbesztać, że zniszczył ulubiony ręcznik?

Całe książki powstają na ten temat. Meżczyżni i kobiety inaczej wyrażają swoje uczucia. Zalezy też im na różnych  rzeczach. Kobiety pragną czułości, poczucia bezpieczeństwa, pocieszenia, rozpieszczania. Mężczyżni jak już wiemy chcą uznania, doceniania, pragną czuć sie potrzebni.  Kobieta bardziej slowem, gestem , również czynem wyrazi swoją miłość. Mężczyzna już nie tak samo. Dla niego wyrażaniem tego co czuje sa w dużej mierze jego czyny, np. ugotował obiad, zrobił zakupy, czy poszedł z psem na spacer mimo że nie była jego kolej, to one mają mówić że kocha. KObietom to jednak częśto nie wystarczy,,,

Mężczyżni nie myślą jak kobiety. To wiemy. Stąd mężczyzna czesto sam sie nie domyśli ze trzeba coś zrobić, nawet jeśli to jest rzecz prawie oczywista. Kobieta sie denerwuje, ze on ją ignoruje i woli nie widzieć jej problemu. Jednak  często jest tak, że mężczyzna jest naszych oczekiwań w ogóle nie świadom. Trzeba powiedzieć do niego wprost , choć czasem to jest wręcz przykre , że trzeba o to prosić, ale tak już z PANAMI jest.

sama tez tego nie lubie, jak mój mąż nie dostrzega sam z siebie, że w czymś trzeba mi pomóc i gdy to jest oczywiste. Już wiem , że on tego nie robi złośliwie, ale i tak mnie to denerwuje.

A czytałyście tą książkę Mężczyźni są z Marsa, a kobiety z Wenus?

nie nie czytałam, ale czytałam inne pozycje ksiązkowe o różnicach płci, a czy ta książka jest napisana z humorem czy bez?

hehe, no własnie pytałam, bo tylko o niej słyszałam dużo dobrego. Nie czytałam.

książka ksiązką, duzo prościej coś przeczyać niż tak żyć,,

To się zgadzam w 100%. Mam koleżankę która ciagle czyta takie poradniki i niby wszystko wie, tylko że w związku ciagle coś się jej psuje. Dużo chyba trzeba też robić na intuicję, a nie tylko podręcznikowo.

Zauważcie, że faceci raczej nie proszą kobiet o pomoc, bo z zasady sami sobie poradzą. Kobiety natomiast pomocy potrzebują, ale nie porszą o nią wprost, bo uważają, że facet powinieni się domyślić - widząc np. jak się męczy kobieta z czymś - że trzeba im pomóc.

A co jeśli w domu jest facet, który sprząta, gotuje, zajmie się dziećmi, wypierze i jeszcze zrobi remont pokoju czy naprawi popsute coś tam, a jego kobieta i tak do niego wali domysłami zamiast wprost powiedzieć o jak czegoś chce? A no tak, przecież wy lubicie być zaskakiwane - i dla tej fanaberii (romantycznej rzecz jasna) wolicie powiedzieć tak, że nic nie mówicie, ale w waszym mniemaniu mówicie wszystko.

No to ja wysiadam przy tym.

Można wylewać wzajemne żale, ale świat światem, a kobiety i mężczyżni sa po prostu różni i tak już będzie. Kobieta łatwiej dogada sie z kobietą i odwrotnie. Na tym wałśnie polega  sztuka w zwiazku, aby umieć sie zrozumieć i porozumieć. Próbować trzeba  i sie nie poddawać. Przee wszystkim rozmawiać ze sobą.

ja z własnego doświadczenia dodałabym jeszcze jedno - rozmawiać, oraz nie doszukiwać się w partnerze samych wad. Często zdenerwowane brakiem zrozumienia zaczynamy generalizować i zamiast powiedzieć wprost - obwiniamy partnera za jego zachowanie ogółem. To niestety nie prowadzi do rozwiązania sytuacji konfliktowych, ani nie spowoduje tego, że nagle zaczniemy być rozumiane bez słów.