Jakie macie zdanie na temat wspólonego mieszkania z rodzicami albo  teściami? Lepiej  jak malzenstwo mieszkac  razem czy osobno?

zdecydowanie osobno. Nie wytrzymałabym z rodzicami i mężem pod jednym dachem.

 A ja uwielbiam moich przyszlych 'tesciów' i nawet zdarzalo nam się razem pomieszkiwać w nich w  domu kiedy jeszcze się z moim narzeczonym nie wprowadziliśmy do własnego domu. Od moich koleznek, ktore mieszkają z rodzicami wiele razy slyszałam skargi na wady wspolnego mieszkania wynikajace z różnicy pokoleń i poglądów. Myślę, że najważniejszy jest wzajemny szacunek i tolerancja. Na pewno nie zniosłabym teściowej, która poprawiałaby mnie np. w składaniu ubrań, " u nas robi się to tak!". :)

a jakie największe wady widzicie we wspólnym mieszkaniu?

Mieszkanie wspólne ma pewne zalety związane z  np. z opieką nad dziecmi, oszczędnością.  Jeśli żyje sie w zgodzie wówczas  podtrzyywane są  więzi wewnątrzrodzinne, wnuki uczą sie szacunku do starszych i opieki nad nimi.  Jednak  nie da sie ukryc, że duzo większą swobodę daje mieszkanie osobno. Jest to bardzo istotne dla młodych małożonków. Wiele zależy od charakteru samych rodziców, tesciów z którymi przyjdzie nam mieszakć.Niestety często wybór pomiędzy tym czy mieszkac razem czy osobno nie zależy wyłącznie od naszej decyzji, ale jest podyktowane innymi czynnikami.

no napewno podyktowane jest to w wielu przypadkach kwestią finansową jednak gdy jest bardzo zle to mozna zebrac siły i zrobic wszystko by nawet na jakis czas wynajac osobne mieszkanie.

Tak wyżej to na pewno zależy od charakterów obu stron. Ja wywodzę się domu trochę mozna to ująć prowadzonego po wiejsku, czyli każdy do kazdego wpadał kiedy chciał, kazdy z każdy mógł pogadać o czym chciał. Co prawda więzi z ojcem mialem kiepskie, ale w świadomości mam to, że jesteśmy blisko siebie razem. I niemiałbym nic przeciwko mieszkaniu po jednym dachem z rodzicami czy tesciami, ale np. my na jednym piętrze a oni osobno. Tak aby jakaś granica fizyczna była. Podoba mi się styl domów wielopokoleniowych, bo chociazby kiedy miałby podejmować jakieś wazne decyzje, to chciałbym usiąść w domu ze wszystkimi i to obgadać jako wspólną kwestię i siędoradzić starszych. Oczywiscie chcę miec swoją autonomie, ale ponieważ mam dość zajęć na codzień, pracy i innych obowiązków nie sądzę, aby mi to zrobiło wiele różnicy. A kiedy rodzice będa starzy i będę wymagali mojej opieki to miałby ich pod ręką i mgłbym się nimi zająć łatwiej. Oczywiście jest tez kwestia finansowa, bo razem jest taniej.

a ja sie bym obawiała wtrącania, ciekawych pytań, wypowiadania swojego zdania przez teściów bez proszenia o to --- i to pomimo mieszkania na osobnych pietrach o czym pisze zielak??

a jak bym sie klociła z mężem to już by o tym było wiadomo, a to mi akurat było nie na rekę.JAK TU ustalić sensowwne granice odpowiadajace wszystkim .??

Jesli już sie mieszka razem warto ustalic takie granice, o ktorych pisze bellis. Oczywiście to co da sie przewidziec wczesniej , bo przeciez wiele rzecy wychodzi przypadkiem. Nie obejdzie sie bez rozmowy, najlepiej spokojnej, dokonanej w dobrej wierze, wczesniej umówionej. Ważne aby malżonkowie wspóltworzyli zgrany duet i potrafili wyjaśnić swoim teściom, rodzicom swój punkt widzenia.

krótko napiszę: nie ma to jak na swoim.