Witam,

chciałabym prosić fachowców o wypowiedź w temacie dotyczącym wylewki samopoziomującej. Stare budownictwo lata 60 blok, ostatnie pietro. Podłoga została zerwana i oczyszczona do gołej płyty, aby wyrównać poziom została wylana wylewka samop. po 3 dniach okazało się że poziom nie został wyrównany i fachowiec dolał kolejną warstwę wylewki. W tej chwili na wylewce pojawiły się drobne spekania i kilka3-4 drobne głębsze rysy. Czy to jest problem?

Po jakim czasie można bedzie połozyc płytki na wylewkę?

Fachowiec chce położyć 2 cm na płytke i 2 cm na podłoge kleju, czy tak można zrobić?

Dziękuję za porady.

Grubość kleju do płytek

Jaka powinna być grubość warstwy kleju pod okładziny podłogowe, z ceramiki czy z kamienia?

Odpowiada ekspert SOPRO:

Przy zastosowaniu zapraw klejowych cienkowarstwowych do płytek ceramicznych, grubość zaprawy klejowej pod płytką wynosi 2 – 5 mm.

Natomiast w przypadku zastosowania ich do kamienia naturalnego, grubość zaprawy klejowej uzależniona jest od tego, czy okładzina z kamienia jest kalibrowana, czy nie. Do okładzin kalibrowanych można użyć również zaprawy cienkowarstwowej 2 – 5 mm. W przypadku okładzin niekalibrowanych mamy do czynienia z niewielkimi różnicami grubości okładziny i wówczas stosujemy kleje średniowarstwowe (5 – 20 mm).

Wylewka nie związała się z tą na spodzie dlatego popękało.

co do fachowców każdy robi inaczej więc jeśli facet zna się na rzeczy to ok .Ale moim zdaniem 4 cm to trochę za dużo

Podłoże pod okładziny ceramiczne musi być odtłuszczone, odkurzone, wolne od luźnych części, o odpowiedniej wytrzymałości i wilgotności. Oczywiście powierzchnie pionowe i poziome muszą być jak najbardziej zbliżone do płaszczyzny. Jeżeli projekt nie przewiduje inaczej, powinny przenikać się pod kątem prostym i ich linie przecięcia powinny być liniami prostymi. To abecadło wykonawcy, powtarzane w każdej instrukcji, ale nigdy za dużo przypominania.

Do uzupełniania ubytków, wyrównywania lub szpachlowania powierzchni, powinniśmy stosować tylko i wyłącznie materiały do tego przeznaczone. Niestety, dość powszechne jeszcze jest stosowanie do tego celu zaprawy klejowej. Jak sama nazwa wskazuje, klej służy do klejenia a nie wyrównywania. Jego formuła chemiczna wymaga, aby wiązania cementowe powstawały w warunkach odpowiedniej wilgotności przez określony czas. Jeżeli klej pozostaje dłuższy czas nie przykryty płytką, woda gwałtownie z niego odparowuje i część wiązań cementowych nie powstaje, nasza „warstwa wyrównawcza” jest po prostu słaba. Zdarza się również klejenie płytek od razu grubą warstwą. Jeśli nie jest to klej przeznaczony do tego sposobu montażu, możemy mieć spore kłopoty. Większość spotykanych na rynku zapraw klejowych ma określoną górną granicę grubości stosowanej warstwy i najczęściej wynosi ona 5-7 mm. Jeśli pod płytką mamy kilkanaście lub kilkadziesiąt milimetrów zaprawy, to bardzo prawdopodobnym zjawiskiem będzie skurcz objętości, właściwy wszystkim masom zawierającym wiążący cement. Skurcz kleju pod płytką powoduje nierównomierne zapadanie się okładziny. Może również wyginać płytki, co prowadzi do pękania szkliwa, powstaje tzw. „pajęczyna”. 

Do wyrównywania powierzchni poziomych najskuteczniejsze są masy samorozpływne. Przeważnie trzeba trochę pomóc im się rozpłynąć, ale dzięki nim uzyskujemy równą, poziomą płaszczyznę. Wymagają jednak ścisłego przestrzegania reżimów technologicznych przygotowania podłoża, wykonania i pielęgnacji wylanej masy. Do równania ścian stosujemy zaprawy wyrównujące. Piony i winkle wyznaczamy przy użyciu odpowiednich narzędzi pomiarowych. Nie należy oszczędzać na sprzęcie, dobre poziomice czy urządzenia laserowe oszczędzają nasz czas pracy i dają gwarancję poprawności wykonania. Wierzcie mi, klienci również oceniają Was po tym, jakich narzędzi używacie i w jakim są one stanie. Dobrym rozwiązaniem na wyrównanie ściany jest również, o ile to możliwe, wklejenie płyty gipsowo-kartonowej. Coraz bardziej popularnym materiałem jest płyta budowlana – wedi. Produkuje się ją z pianki polistyrenowej, zbrojonej z obu stron siatką z włókna szklanego i pokrytej zaczynem cementowym wzbogaconym sztucznymi tworzywami. Jest wodoodporna i termoizolacyjna, bardzo łatwo daje się obrabiać i montować. 

Bardzo ważnym elementem przygotowania podłoża jest gruntowanie. Wykonujemy je przed każdą czynnością polegającą na nałożeniu kleju, warstwy wyrównawczej, szlichty, gładzi itp.. Główne zadania warstwy gruntującej to zmniejszenie i regulacja chłonności wodnej podłoża oraz związanie na powierzchni wszechobecnego pyłu budowlanego, który stwarza warstwę nieprzyczepną dla kleju. Bardzo ważne zadanie preparatów gruntują to oddzielenie od siebie warstw zaprawy, które mają inne spoiwa. Kiedy na tynku cementowo-wapiennym naciągamy gładź gipsową, lub na jastrychu gipsowym stosujemy klej na bazie cementu, warto wiedzieć, że te dwa materiały nie powinny się zetknąć. Cement z gipsem wchodzi w reakcję chemiczną, której produkty powodują pęcznienie i rozwarstwianie się tych materiałów. 

Często się zdarza, że podłoże, na którym będziemy wykonywać okładzinę ceramiczną, jest słabe, pyli się, bardzo łatwo daje się zarysować. Żeby nasza okładzina nie odpadła wraz z warstwą kleju, musimy to podłoże wzmocnić. Wbrew temu, co niektórzy producenci chemii budowlanej umieszczają na etykietach swoich produktów, preparaty akrylowe do gruntowania nie wzmacniają podłoży. Są do tego celu przeznaczone inne technologie. Jeżeli jastrych cementowy jest słaby z powodu zbyt małej ilości spoiwa w mieszance (syp piach, lej wodę, nie żałuj materiału), najczęściej jest również bardzo nasiąkliwy. Wzmacnianie polega na nasączeniu tej struktury preparatem, który wniknie głęboko, stwardnieje i ją zeskali. Do tego celu stosuje się dwuskładnikowe, reaktywne środki na bazie żywicy epoksydowej o długich łańcuchach polimerowych lub jednoskładnikowe na bazie krzemianów. Szczególnie słabe podłoża wymagają wielokrotnego nasączania i zasadą jest, że kolejne wykonuje się dopiero po stwardnieniu poprzedniej. Jeśli podkład jest już odpowiednio nasycony a na powierzchni powstają kałuże z wylewanego preparatu, należy je przesypać piaskiem kwarcowym, żeby stworzyć porowatą powierzchnię, przyczepną dla kleju W ten sposób postępujemy z powierzchniami poziomymi. Preparaty te mają konsystencję oleistą i wsiąkają dość długo, więc nie nadają się na ściany. Szybciej spłyną na dół niż wnikną w głąb podłoża. Poza tym, okładziny ścienne nie wymagają podłoży o bardzo dużej wytrzymałości na ściskanie. Jeśli już są tak słabe, że nie kwalifikują się pod okładziny ceramiczne, to na pewno nie będzie trudności z ich skuciem.

W podłożach betonowych lub jastrychach z zaprawy cementowej często widoczne są włosowate pęknięcia. Powstają one na skutek skurczu mieszanki podkładu w trakcie twardnienia. Jeśli leży ona na stabilnym podłożu i jest z nim związana, wystarczy przeszpachlować widoczne zarysowania, i można przystępować do kolejnych etapów prac posadzkarskich. Jeżeli jednak pod warstwą wyrównawczą pod posadzkę mamy izolację termiczną np. ze styropianu, i widoczne są mikropęknięcia, sprawa jest dużo poważniejsza. Najczęściej ujawniają się one dopiero w trakcie gruntowania jako ciemniejsze, cienkie kreski. Jeżeli zbagatelizujemy problem i wykonamy wylewkę samopoziomującą lub przykleimy bezpośrednio płytki, to w trakcie użytkowania w wyniku obciążeń dynamicznych nastąpi przeniesienie tych pęknięć na wyższe warstwy podłogowe. Okładzina końcowa nie przeniesie tych naprężeń i będzie klawiszowała wraz z całą podłogą. Niezbędne jest wykonanie spawu popękanego podłoża. 

Robi się to przy użyciu zalewowych mas na bazie żywicy epoksydowej lub poliestrowej. Pęknięcie należy poszerzyć przy użyciu narzędzi ręcznych, lub mechanicznych tak, aby szczelina miała szerokość około 3-5 mm. Co ok. 20 cm wykonujemy poprzeczne nacięcia, w które wkładamy specjalne kotwy, dodatkowo spinające wykonywane łączenie. Dno rysy uszczelniamy sznurem poliuretanowym, żeby masa zalewowa nie uciekła nam w spodnie warstwy posadzkowe (np.styropian). Szczelina musi być odkurzona i sucha. Pył i wilgoć spowoduje, że cała praca pójdzie na marne. Żywica nie przyklei się do powierzchni wilgotnej lub zapylonej. Czasem zachodzi konieczność przesunięcia dylatacji o kilka lub kilkanaście centymetrów. Postępujemy dokładnie tak samo, zalewamy starą szczelinę żywicą i szlifierką kątową nacinamy nową. Żywice poliestrowe mają bardzo krótki czas przerobu, ok. 5-10 minut, ale wymaganą wytrzymałość uzyskują po ok. 1 godzinie. Więcej czasu mamy przy pracy z żywicą epoksydową, ale pełną wytrzymałość uzyskuje po mniej więcej 7 dniach.

Choć nie jestem specjalnym entuzjastą "fachowych" opisów technologii klejenia płytek (zbyt często praktyka daje kłam tym teoretycznym rozprawom) to jednak zdecydowanie uważam, że 4 cm kleju pod płytką to za dużo co najmniej o 2 cm. A jeśli chodzi o spękania w wylewce to moim zdaniem wynikają one z niewłaściwej proporcji wykonania zaprawy i prawdopodobnie podczas wiązania nastąpił zbyt mocny skurcz materiału. Oczywiście to nie jest norma, ale już bym nad tym nie ubolewał. natomiast grubość kleju - temat do poruszenia z wykonawcą.

Wszystkim bardzo dziekuję za wyczerpujące fachowe odpowiedzi, a czy możecie mi jeszcze powiedzieć jaką powinna mieć grubość min i max  fuga przy płytkach 33x33????

Witam serdecznie! Cóż to za fachowiec, który "załapał" po trzech dniach, że wylewki jest za mało i pewnie drugą warstwę "nalał" bez gruntowania. 4 cm kleju ? A po co? Zmieńcie jak najszybciej tego fachowca póki nie jest za późno, a inwestycja w materiały nie dobiegła do końca. Ja zawsze mierzę poziom pomieszczenia po przekątnej,  mierzę najgłębsze miejce i tą odległość mnożę przez powierzchnię pomieszczenia. Wychodzi objętość i porównana z wydajnością wylewki (zależnie od typu) zawsze wychodzi idealnie. Gruntuję podłoże i po wyschnięciu gruntu wylewam wylewkę samopoziomującą po czym wałkuję tzw. jeżem (wałek z kolcami) aby wszystko odpowietrzyć. Czas schnięcia 24 godziny, a do całkowitego wyschnięcia by móc położyć płytki to jak pozwalają warunki.Oczywiście przed płytkami również grunt. Pozdrawiam

szerokość fug od 4-5mm

Robiłem już parę razy te wylewki anhydrytowe i jakoś się jeszcze do nich nie przekonałem rzeczywiście pękają i to jest w nich normalne ale bez przesady żeby dwa razy poziomować jedną podłogę powiedzmy sobie szczerze.. jeszcze ten klej pracowałem kiedyś z facetem który na dziesięciu m2 podłogi zużył 20 worków kleju może to jest ten sam przypadek pozdrawiam www.domo-rem-bud.pl

Witam,bardzo mi przykro z powodu tego fachowca i zużytego towaru,ale wszystko powinno być przygotowane przed przystąpieniem do pracy.Może nie powinno sie wylewać tej wylewki na ten strop bo za szybko ciągie nie wiem w jakim jest stanie,ale jiśli ma wyjść tyle drogiego towaru to może by lepiej zrobić wylewkę betonową która nie będzie pękać.A co do płytek wypowiem się krótko,płytki się kładzie na grzebienie do glazury i terakoty. Dziękuję.

Klej sluzy do klejenia jak grubo go dac jest na opakowaniu ,do rownania sluza jastrychy  i wylewki jaka grubocs tez na opakowaniu,sa rozne,po drugie do poziomowania tylko laser ,albo szlaufwaga (10,20metrow rurki z woda) po trzecie jezeli budynek siadl na jedna strone  to lepiej wyrownac do plaszczyny posadzki a nie do poziomy bo moce sie okazac ze trzeba rownac sufit a na 8 metrach 3 cm od poziomu  sa niewidoczne , plytki na wylewke 28 dni ,chyba ze specyjalne to i po 2 dniach,tez pisze na worku , a za te 4 cm kleju  to tego fachowca wygon ,pozdrawiam